γίνεται

Σήμερα ξύπνησα και σκέφτηκα να κάνω μία έκπληξη σε κάποιον που γιόρταζε. Η ιδέα μού ήρθε τελευταία στιγμή και δεν είχα σχεδιάσει τίποτα. Ούτε ήξερα ακριβώς πώς πρέπει να κινηθώ. Αλλά μού άρεσε, και ξεκίνησα με λίγο γκουγκλάρισμα, λίγα τηλέφωνα, λίγο από 'δω κι από εκεί, και τελικά όλα πήγαν καλά.

Μετά έβαλα μια εκπομπή να δω εκεί που έτρωγα και ήταν για τους Έλληνες επιχειρηματίες που εν μέσω κρίσης, κατάφεραν να ορθοποδήσουν χάρη στις καινοτόμες ιδέες τους και σε άλλα χαρίσματά τους. Μιλούσε και ένας διαφημιστής παγκοσμίου φήμης, Έλληνας, και πολύ φίλος και συνεργάτης του συγχωρεμένου του Στηβ Τζομπς. Όταν τον ρώτησε ο δημοσιογράφος, τι φταίει κυρίως που οι περισσότεροι Έλληνες είναι άνεργοι και επικρατεί μία γενική απαισιόδοξη νοοτροπία, ο καλεσμένος απάντησε: "Αυτό που με εκνευρίζει στους Έλληνες, είναι αυτό το δεν γίνεται, που λένε συνεχώς. Μερικές φορές όντως κάτι δεν γίνεται, αλλά συνήθως γίνεται και παραγίνεται."

Έτσι ακριβώς. Κι με εμένα σήμερα, το θέμα είναι ότι σηκώθηκα από το κρεβάτι μου και είπα  ότι θα πραγματοποιήσω αυτό που έχω στο κεφάλι μου. Όσες δυσκολίες κι αν έβρισκα. Και το έκανα. Αλλιώς εναλλακτικά, την επόμενη φορά που θα έβλεπα τον εορταζούμενο, θα τού έλεγα: "Και σκέφτηκα να σού έκανα εκείνη την έκπληξη αλλά μπλα μπλα μπλα". Λες και αν το πεις ότι το σκέφτηκες, είναι σαν να ξορκίζεις την τεμπελιά σου και γίνεται ισάξιο της πράξης.

Όχι, μαν. Λόγια, τέρμα. Φέτος, πράξεις.